รีวิวซีรีส์ Wuthering Heights ปรุงตำหรับรักเจียนคลั่ง อรรถรสคุ้มคลั่งแจ่มแจ้งถ้าจะมีเรื่องรักสักเรื่องที่ผมกล้าพูดเต็มปากว่า “ดูแล้วเหนื่อยใจแต่หยุดไม่ได้” คงหนีไม่พ้นเรื่องราวความรักที่ทั้งงดงามและบ้าคลั่งในคราวเดียวกันก่อนจะเปิดดู ผมก็เตรียมใจไว้ระดับหนึ่ง เพราะรู้ดีว่านี่คือผลงานดัดแปลงจากวรรณกรรมคลาสสิกชื่อดังของ Emily Brontë แต่พอได้ดูเวอร์ชันซีรีส์จริง ๆ บอกเลยว่าอารมณ์มันเข้มข้นกว่าที่คิด ความรักในเรื่องนี้ไม่ใช่หวานละมุน แต่เป็น ความรักแบบสุดขั้ว ที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา ความอาฆาต และบาดแผลทางใจและนั่นแหละครับ คือเสน่ห์ที่ทำให้แตกต่างจากซีรีส์โรแมนติกทั่วไป
โครงเรื่อง: ความรักที่เริ่มจากผืนดินอันโหดร้าย
เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นท่ามกลางทุ่งลมแรงและบ้านไร่อันโดดเดี่ยวชื่อสถานที่ที่ไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง แต่เป็นเหมือนตัวละครอีกตัวหนึ่งที่สะท้อนความดิบและรุนแรงของอารมณ์มนุษย์
ศูนย์กลางของเรื่องคือ ฮีธคลิฟฟ์ (Heathcliff) เด็กกำพร้าที่ถูกพามาเลี้ยงในบ้านเอิร์นชอว์ เขาเติบโตมาพร้อมความรู้สึกแปลกแยก ถูกดูถูก และถูกกดทับจาก ฮินด์ลีย์ เอิร์นชอว์ (Hindley Earnshaw) พี่ชายผู้ไม่เคยยอมรับเขา
แต่ในความมืดหม่นนั้น เขามีแสงสว่างเดียวคือ แคเธอรีน เอิร์นชอว์ (Catherine Earnshaw) เด็กสาวผู้มีจิตวิญญาณอิสระ ดื้อรั้น และเต็มไปด้วยพลัง ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกัน เล่นหัวเราะ วิ่งลุยลมหนาวในทุ่งกว้าง และสร้างสายสัมพันธ์ที่ลึกเกินคำว่าเพื่อน
ปัญหาคือ ความรักของทั้งคู่ไม่เคยเรียบง่ายเมื่อแคเธอรีนเลือกแต่งงานกับ เอ็ดการ์ ลินตัน (Edgar Linton) ชายหนุ่มผู้สุภาพและมั่งคั่ง เพื่อสถานะทางสังคม ฮีธคลิฟฟ์จึงถูกผลักเข้าสู่เส้นทางของความแค้น และนั่นคือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมที่กินเวลาหลายชั่วอายุคน ความรักใน Wuthering Heights ไม่ได้โรแมนติกแบบเทพนิยาย แต่มันคือความผูกพันที่รุนแรงจนเกือบจะทำลายกันเอง
ฮีธคลิฟฟ์ไม่ได้รักแบบปล่อยวาง เขารักแบบครอบครองแคเธอรีนไม่ได้รักแบบมั่นคง เธอรักแบบสับสนระหว่างหัวใจกับสถานะดูไปผมก็แอบคิดเล่น ๆ ว่า ถ้าทั้งคู่ได้ไปปรึกษานักจิตวิทยาสักหน่อย เรื่องอาจไม่บานปลายขนาดนี้ แต่แน่นอน ถ้าไม่มีความสุดโต่งเหล่านี้ เราก็คงไม่ได้ซีรีส์ดราม่าเข้มข้นขนาดนี้เช่นกัน
ตัวละครรุ่นถัดไป: บาดแผลที่ส่งต่อ
อีกจุดที่ซีรีส์ทำได้ดีคือการเล่าเรื่องต่อเนื่องไปยังรุ่นลูก ไม่ว่าจะเป็น แคธี ลินตัน (Cathy Linton) ลูกสาวของแคเธอรีน กับ แฮร์ตัน เอิร์นชอว์ (Hareton Earnshaw) ลูกชายของฮินด์ลีย์ความแค้นของฮีธคลิฟฟ์ไม่ได้จบแค่รุ่นเดียว เขาพยายามควบคุมชะตาชีวิตของคนรุ่นถัดไป ราวกับต้องการแก้แค้นโลกทั้งใบแทนความเจ็บปวดของตัวเองแต่สิ่งที่น่าสนใจคือ รุ่นลูกกลับกลายเป็นความหวังเล็ก ๆ ของเรื่อง ความสัมพันธ์ของแคธีและแฮร์ตันค่อย ๆ เติบโตบนซากปรักหักพังของอดีต ราวกับผู้เขียนต้องการบอกเราว่า บาดแผลอาจส่งต่อได้ แต่ก็สามารถเยียวยาได้เช่นกัน
งานโปรดักชันและบรรยากาศ
ในแง่ภาพและการกำกับ ซีรีส์ถ่ายทอดบรรยากาศของชนบทอังกฤษได้อย่างงดงามและหม่นเศร้า ลมแรง ทุ่งหญ้ากว้าง บ้านหินเก่า ทุกอย่างช่วยขับเน้นอารมณ์ของตัวละครผมชอบที่ผู้กำกับใช้ธรรมชาติเป็นสัญลักษณ์ของอารมณ์ ฮีธคลิฟฟ์โกรธ ลมก็แรง ฟ้าก็มืด แคเธอรีนสับสน หมอกก็หนา ทุกอย่างเหมือนกำลังบอกเราว่า โลกใบนี้ไม่เคยสงบจริง ๆ
ทำไม Wuthering Heights ยังทรงพลังเสมอ
แม้จะเป็นเรื่องราวเก่าแก่ แต่ประเด็นในยังร่วมสมัยอย่างไม่น่าเชื่อ
- ความเหลื่อมล้ำทางชนชั้น
- การถูกกีดกันทางสังคม
- ความรักที่ปะปนด้วยอีโก้และบาดแผลในวัยเด็ก
ในฐานะคนดู ผมมองว่าซีรีส์เรื่องนี้ไม่ได้สอนให้เราเชื่อในรักนิรันดร์ แต่สอนให้เราเข้าใจว่า ความรักที่ไม่เยียวยาบาดแผล อาจกลายเป็นวงจรทำลายล้างได้และนั่นทำให้ “ปรุงตำหรับรักเจียนคลั่ง อรรถรสคุ้มคลั่งแจ่มแจ้ง” ไม่ใช่แค่คำโปรยเก๋ ๆ แต่มันสะท้อนแก่นแท้ของเรื่องได้อย่างชัดเจน
สรุปใจความสำคัญ
- วัทเตอริ่ง ไฮต์ส คือซีรีส์ดราม่าเข้มข้นที่เล่าเรื่องความรักแบบสุดขั้ว
- ตัวละครสำคัญอย่าง ฮีธคลิฟฟ์, แคเธอรีน เอิร์นชอว์, เอ็ดการ์ ลินตัน, ฮินด์ลีย์ เอิร์นชอว์ มีมิติทางอารมณ์ลึกซึ้ง
- เรื่องราวสะท้อนความรัก ความแค้น และผลกระทบที่ส่งต่อข้ามรุ่น
- บรรยากาศและงานภาพช่วยเสริมอารมณ์หม่นเศร้าได้อย่างทรงพลัง
- เป็นซีรีส์ที่เหมาะกับคนชอบดราม่าหนักแน่น ไม่ใช่โรแมนติกใส ๆ
ถ้าคุณกำลังมองหาซีรีส์รักที่ไม่ประนีประนอมกับอารมณ์ และพร้อมพาคุณดำดิ่งสู่ด้านมืดของหัวใจมนุษย์ คือประสบการณ์ที่ทั้งเหนื่อยใจ แต่คุ้มค่าทางอารมณ์อย่างแท้จริง
