รีวิว “แด๊ดที่เด็ดคือแด๊ดดี้” – เมื่อความโบ๊ะบ๊ะมาเจอกับความคลั่งรักถ้าคุณกำลังมองหานิยายที่อ่านแล้ว “ฟีลกู๊ด” จนหุบยิ้มไม่ได้ หรืออยากหาความบันเทิงมาดามใจในวันที่เหนื่อยล้าผลงานของนักเขียนนามปากกา Berin คือคำตอบที่ถูกต้องที่สุดครับ! นิยายเรื่องนี้จะพาคุณไปสัมผัสความน่ารักระดับทำลายล้างที่ผสมผสานความเซ็กซี่เบาๆ และความอบอุ่นแบบครอบครัวได้อย่างลงตัว
ข้อมูลเบื้องต้น
- ชื่อเรื่อง: (Daddy is the best)
- ผู้แต่ง: Berin
- แนวเรื่อง: โรแมนติกคอมเมดี้ / ฟีลกู๊ด / ครอบครัว
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ “ต้นรัก” หนุ่มน้อยหน้ามนที่ชีวิตต้องมาเจอกับจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัว เมื่อเขาดันไปตกกระไดพลอยโจนต้องมารับหน้าที่ดูแลเด็กน้อยลูกชายของ “สิงหราช” มาเฟียหนุ่มมาดเข้มที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุ ความโหด และความเนี้ยบแบบสุดโต่ง
แต่ใครจะไปเชื่อว่าภายใต้ลุคท่านประธานจอมเผด็จการและคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวสุดฮอต สิงหราชกลับมีความลับ (และมุมรั่วๆ) ที่ซ่อนไว้เพียบ การเข้ามาของต้นรักไม่เพียงแต่มาเติมเต็มความรักให้ตัวน้อย แต่ยังเข้ามาปั่นป่วนหัวใจของ “แด๊ดดี้” ให้เสียอาการอยู่บ่อยครั้ง เรื่องราวความรักกุ๊กกิ๊กที่มาพร้อมความป่วนของเจ้าตัวเล็กจึงเริ่มต้นขึ้นแบบหยุดไม่อยู่!
จุดเด่นที่ทำให้ “น่าติดตาม” จนวางไม่ลง
1. เคมีที่ลงตัวระหว่าง “แด๊ดดี้สายเปย์” กับ “เด็กดื้อที่แสนดี”
เสน่ห์หลักของเรื่องคือการปะทะคารมระหว่างสิงหราชและต้นรัก ฝ่ายหนึ่งคือผู้ใหญ่ที่มีอำนาจล้นฟ้าแต่แพ้ทางความสดใส ส่วนอีกฝ่ายคือเด็กหนุ่มที่มีพลังบวกเต็มเปี่ยม การชิงไหวชิงพริบและความคลั่งรักที่ค่อยๆ เพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ ทำให้คนอ่านต้องจิกหมอนลุ้นทุกบท
2. ความนุ่มฟูของ “โซ่ทองคล้องใจ”
นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องความรักของผู้ใหญ่ แต่ยังมี “ตัวน้อย” ที่ทำหน้าที่เป็นกามเทพฝึกหัด บทสนทนาและความน่าเอ็นดูของเด็กในเรื่องถูกเขียนออกมาได้ธรรมชาติมาก จนคุณจะรู้สึกอยากเข้าไปฟัดแก้มและเอาใจช่วยให้ครอบครัวนี้สมบูรณ์แบบไวๆ
3. จังหวะคอมเมดี้ที่ทำงานได้ยอดเยี่ยม
Berin เขียนฉากตลกได้ “โบ๊ะบ๊ะ” มากครับ จังหวะนรกของตัวละคร หรือความเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ ถูกนำมาใช้เป็นเสน่ห์ที่ทำให้เรื่องไม่หนักจนเกินไป อ่านแล้วเพลินจนลืมเวลา
ข้อดีที่ขอแนะนำให้รีบไปอ่าน
- อ่านง่าย ภาษาสวย: ผู้แต่งเลือกใช้ภาษาที่เข้าถึงง่าย ไม่ซับซ้อน แต่สามารถสื่ออารมณ์ได้ชัดเจน ทั้งฉากหวานที่ทำให้เขินหน้าแดง หรือฉากซึ้งที่ทำให้น้ำตาซึม
- พล็อตเรื่องเบาสมองแต่มีหัวใจ: แม้จะเป็นแนวคุณพ่อมาเฟีย แต่เนื้อหากลับเน้นไปที่ความสัมพันธ์และความผูกพัน ทำให้เราเห็นพัฒนาการของตัวละครอย่างเป็นลำดับขั้นตอน
- การสร้างตัวละครมีมิติ: สิงหราชไม่ใช่แค่มาเฟียใจร้าย แต่เขามีมุมอ่อนโยนและมีปมที่ทำให้เราอยากรู้จักมากขึ้น ส่วนต้นรักก็ไม่ใช่แค่คนรับจ้างเลี้ยงเด็กธรรมดา แต่เขามีความเข้มแข็งในแบบของตัวเอง
บทสรุป
เป็นนิยายที่อ่านแล้ว “ต่อใจ” มากๆ ครับ ใครที่ชอบแนวพระเอกสายเปย์ ดุดันแต่แพ้ทางเมีย (ในอนาคต) และรักเด็ก บอกเลยว่าห้ามพลาดเด็ดขาด เพราะความเด็ดของแด๊ดดี้เรื่องนี้… มันเกินต้านจริงๆ!
